De museumsessies: Sherman

20 April 2019 20:00 - 23:00


Sommigen herinneren zich Steven Bossuyt misschien nog van zijn jongere jaren bij Cream&Spices. Maar intussen staat Steven bij de meesten beter bekend als Sherman, zijn alter-ego als singer-songwriter en soloartiest en tevens de naam van de band waarmee hij zich de laatste jaren omringd heeft.
Het verhaal van Sherman begint in 2009 in zijn toenmalige thuisbasis London, waar hij regelmatig optreedt in kleine clubs en bars en waar hij zijn songwriting, en muzikale smaak in het algemeen, natuurlijk voelt evolueren in een frisse en nieuwe richting. Sherman wordt ‘volwassen’ en zo ook zijn songs en stijl.
Erop gebrand om een deel van het nieuwe materiaal dat hij live speelt vast te leggen, roept hij de hulp in van jeugdvriend en huidig Sherman-drummer David Demeyere voor de opnames van een eerste demo, die al snel in de handen belandt van producer en geprezen muzikant Jeroen Swinnen. Gecharmeerd door Sherman’s kwaliteiten als songwriter en multi-instrumentalist, besluit hij om Sherman onder zijn vleugels te nemen. Plannen worden gesmeed om te werken aan arrangementen voor en professionele opnames van een deel van de nummers. Een van de eerste songs die uit deze sessies naar boven komen, zou ‘On Your Side’ blijken.
Door zijn werk als ‘barista’ in een koffiehuis in Hampstead, komt Sherman bij toeval in contact met een radio producer van de BBC, die overtuigd is van het radiopotentieel van ‘On Your Side’ en Sherman adviseert om het nummer bij de Engelse radio’s te gaan pluggen. Zo gezegd, zo gedaan en bij BBC2 is het meteen raak. Het nummer wordt geplaylist en Sherman wordt uitgenodigd voor zijn eerste live sessie in The Janice Long Show.
Intussen begint de song ook in België aan te slaan. Na ‘On Your Side’ gehoord te hebben in de Vi.be On Air Contest, begint ook Studio Brussel het te draaien en in oktober 2010 belandt het nummer ook op de reguliere playlist van verschillende zenders en in de airplay charts, waar het nog gedurende maanden zal vertoeven.
Terug in België voor verdere opnames en repetities met zijn band - op dat moment al David Demeyere op drums, Gerben Hemelsoen op gitaar en Timothy Jacobs op bas – neemt Sherman de beslissing om zijn Londense basis terug in te ruilen voor België en belandt hij uiteindelijk in Gent.
In de loop van 2011 brengt Sherman nog twee nieuwe singles uit, die eveneens enthousiast onthaald worden op de Vlaamse playlists: ‘Days Go By’ tijdens de zomer, ‘One Way Town’ in het najaar. Live gaat het Sherman ook voor de wind en hij geniet van een gevulde festivalzomer om zijn nieuwe songs en zijn band aan het grotere publiek voor te stellen. Om de live shows kracht bij te zetten, introduceert hij ook een vijfde bandlid: Willem De Deygere als extra gitarist en toetsenist.
Door zijn verdere werk met Jeroen Swinnen aan wat zijn eerste full album moet worden, ontwikkelt Sherman ook meer uitgesproken ideeën over sound production en het geluid waarnaar hij op zoek is.
Geïnspireerd door het werk van een aantal van zijn persoonlijke helden – waaronder Neil Young, Fleetwood Mac en Serge Gainsbourg – gaat hij zich meer en meer richten op het bereiken datzelfde transparante, droge maar tevens warme geluid. Met het ‘less is more’ principe duidelijk voor ogen, levert Swinnen een excellente job door de songs enkel te geven wat ze echt nodig hebben en niets meer dan dat.
Het resultaat is dan ook een ‘rijp’ album met het soort van catchy popsongs die we al van Sherman gewoon zijn, maar waarbij de arrangementen origineler en  transparanter zijn gebleven en ook de productie spaarzamer wordt. In tijden van overvloed hoort eenvoud zijn plaats op te eisen. Daar is het Sherman om te doen. Van het hart, naar het hart.